Waarom school zuigt.

En waaraan hehe….he..ugh

Het word tijd dat ons nationaal-babysit-systeem eens herdacht wordt. Het volksshule idee is barbaars, achterhaald and quite frankly, plain stupid in een vrije, ontwikkelde wereld.

Kijk, heel simpel, de 18de eeuwse Pruisen (u weet wel zo Duitsland en Polen, maar dan vroegerder) wilde een gehoorzaam, matig onderwezen volk, dat klaar was voor de repetitiviteit en hiërarchie  van de nieuwe geïndustrialiseerde wereld.
Ook moesten deze jongens en meisjes een sterk vaderlands plichtsbesef hebben zodat zij ten allen tijde klaar stonden om ten oorlog te trekken. Verplichte scholen waar iedereen hetzelfde onderwezen kreeg was een perfect kader om een nationaliteitsgevoel te creëren waarvoor men zelfs z’n leven wilde geven.  En ze stonden er wanneer nodig.

Om héél voor de hand liggende redenen is deze blauwdruk nauwelijks verandert. De vorm moge dan in een verwachtbaar patroon licht veranderd zijn, de inhoud is dat niet. Want waarom iets veranderen als het niet stuk is? Nochtans was er geen paarden-tekort toen de auto op de straten verscheen. (en nog zo één met stenen en het stenen tijdperk, maar ‘kweet niet meer hoe die gaat)

Handje in de lucht steken om je basis lichaamsfuncties te mogen uitoefenen (de aardappelen afgieten voor de ongeletterden), handje in de lucht om te mogen spreken.
Spreken zonder handje in de lucht? -gedrag 6/10 “hij kan wel, maar hij wil niet”. Plus gratis publieke vernedering over hoe praten respectloos is ofzoiets. Hey trut, respect is geen aan te leren truukje.

Het gevoel ‘respect’ is er een onvrijwillig. U weet wel, zoals liefde, en vriendschap en vergeving en maandstonden. Dus wat precies bedoelen onze autoriteitsfiguren wanneer ze zeggen dat je meer respect moet tonen? “Aah, het veinzen bedoelt u natuurlijk, ik vond het al raar dat u verwachtte dat ik een natuurlijk authentiek respect ging ontwikkelen voor iemand die mij wil dwingen in submissie”. Je moet doen ALSOF je respect hebt!
En dat kan natuurlijk alleen met intimidatie.

Geweld, of ‘de harde hand’ voor zei die het moeilijk hebben de dingen bij naam te noemen, wordt alleen gebruikt daar waar het echt nodig is (de Charles Mansons terzijde).
De meeste mensen schuwen het. Vooral dan omdat het geestelijk makkelijker is om geen geweld te gebruiken . Let op hoe ‘s werelds grootste (beste) criminelen in hun omgeving
geen direct geweld gebruiken. Dus de winst van geweld incasseren zonder zelf de trauma’s ervan te moeten dragen.

Wel, bij kinderen is het duidelijk wel nodig. Zij zullen uw autoriteit niet zomaar aanvaarden. Tenzij u hen een, lekker intimiderende, spoedcursus geeft in ‘hoe je te gedragen in artificiële hiërarchische constructen’. Ik begrijp natuurlijk dat er mensen zijn die zelfs een goede ervaring aan hun schooltijd overhouden, maar ik spreek hier niet over een paar
mensen hun stockholmsyndroom maar over de kern waarom ons systeem is zoals het is. Kinderen zijn principe zoekende wezens en daarom heel nieuwsgierig.

Eens zij een principe geleerd hebben, zal je een hele goeie
reden moeten geven als het op één of andere manier verbroken wordt. Zij ruiken contradicties. En dat vinden wij, liegende, vol defensiemechanismen, niet confronterende, intellectueel laffe
volwassenen niet leuk. Vandaar, het bevelen in submissie.

Er zijn maar twee plaatsen in onze samenleving waar gedwongen associatie geldt.(op een plaats moeten zijn met mensen dat je niet wil kennen of mee wil omgaan) (en nee werk telt niet mee onderdrukt luierikje, je bent daar vrijwillig)
De school en de gevangenis.

In de noord-koreaanse ‘one size fits all’ ideologie doen we alsof iedereen hetzelfde is en gooien we iedereen samen zonder nuance voor interesses, talenten en emotionele staat.
Niet toevallig ook de top twee instituten waar ‘pesten’ (bullying) het wreedst voorkomt. Want in tegenstelling tot elke andere plaats in onze maatschappij, is er in die twee instituten geen ontsnappen aan. Aanpassen of verliezen.

Dan hebben we het regelmatige 50 minuten belletje waarbij boem paf, ‘jij wilde nog even langer hieraan werken?'”fuck you” ‘jij had wat meer tijd nodig voor dit maar meer voor dat?'”fuck you, iedereen hetzelfde”. Goed getraind voor een negentotvijf dag, erger nog het zal als een tweede natuur aanvoelen.


Het ultieme bewijs dat het hele schoolgebeuren dan ook niets met kinderen te maken heeft, is het feit dat hen nooit naar hun mening of feedback gevraagd wordt. (ja stockholmpje, ik hoor je al komen, je juff vroeg jou eens of je wel lekker was, Affbohllen bitte). Er is geen echte beoordeling van hun relatie met hun ‘educator’ en of die wel voldoet. Hoe het met hun algemeen geluk gesteld is, of we dingen beter of anders zouden kunnen.. raar hé, kinderen als mensen zien. Voor je ‘t weet gaan we lief moeten zijn voor dieren. Nah.< NSFL

Ook bepaald de overheid het curriculum. Dit wil zeggen dat in bijvoorbeeld geschiedenis, alles meestal maar van één kant wordt bekeken en er geen sprake is voor debat. “Dit zijn de juiste antwoorden op deze vraag” niks onderzoek, niks sceptisch zijn, niks criticisme . “Wij kennen de geschiedenis en wij zullen ze u doorvertellen”. Good job assholes

En dat (zeker op jonge leeftijd) iedereen natuurlijk dezelfde onderwerpen studeren moet. Geen experiment, enkel herhaling….

Dit systeem steunen staat voor een respectloosheid naar onze kinderen toe, en naar onszelf als kind.
De taak van ouders en maatschappij omtrent kinderen is er één van begeleiding tijdens hun hersenontwikkeling en hun aanpassing aan een complexe wereld. Niet één van intimidatie door
middel van hiërarchiën en verbaal en fysiek geweld.

Rechten voor vrouwen –check
Rechten voor ne..gekl..zw..alloc..onze meer zuidelijk wonende vrienden –check
Rechten voor elk mogelijke indenkbare minderheid-check
<Rechten voor kinderench..aaarg..nope NOPE                                                                                                                                                                                                                     

[deze voor het kosmisch evenwicht]                                                                                                                                                          

Met andere woorden, de ene groep die onze absolute bescherming nodig heeft, laten we in de steek. Een verlamde volwassene in een rolstoel staat er beter voor tegen een agressor dan een kind. De man weet tenminste wat er aan het gebeuren is. Kan de politie bellen en later psychologisch bijstand genieten. Allemaal dingen die een kind niet kan in een huiselijke of school-situatie.

Ik mag mijn kind voorliegen, afsnauwen, bevelen, rondzeulen, straffen, tegen schreeuwen, ‘corrigerend tikken’, bedreigen met eeuwig lijden etc. Al onze kennissen zouden blijven vriendelijk doen, politie zou knikken en een broodje halen.

Vrienden activisten, stop toch met die zielige ‘vrede op aard’ spandoekjes en denk aan de duizenden psychopaatjes die we op het schoolplein en in de klas aan het vormen zijn. Zij die goed begrepen hebben dat ze in een systeem verkeren waar je of aan de top zit, of onderaan, zullen deze ervaring op de wereld projecteren en denken dat dit ‘the way of the world’ is. Zij die geen ‘prey’ willen zijn in deze jungle worden ‘predator‘. Lees:onze corrupte Overlords, bankvrienden en politici.

‘De school’ mag geen afspiegeling zijn van een gevangenis of leger-structuur. Waar de alpha dogs iedereen het leven zuur maken en waar zij zelf geen hulp geboden krijgen.  En leer-instituut moet vooral vrij zijn. Vrij van politiek, vrij van geweld, vrij van bijgeloof en intimidatie, waar de menselijk geest zijn volste potentieel kan bereiken.

Denk je nou echt dat het smeken om vrede, homo-vlag wapperend, iemand een zak kan schelen? SPOILER ALERT: ja..euh NEE nee, niet waarschijnlijk.

Dus overheid, de tijd is gekomen, graag handen af van onze educatie, toch bedankt voor de zorg en emotionele investering, maar we zouden het graag zelf es proberen.
De markt van ideeën, mensen dus, is geniaal in het oplossen van problemen. Zoals we weten is elke sector waar de overheid zijn tentakel rond knijpt, bevroren in de tijd. voor altijd.
(geloof me, binnen 200 jaar staan we nog voor het rood  te wachten als sukkels, blij dat iemand de wegen bouwt)

De toekomst is van uw snotneuzen…

Won’t sombody please think of the Children!
Nee maar echt. De kinderen.

Vragen en kritiek naar getracht@gmail.com

haat-mail hierr

spel en grammatickale opmerckingen hieir

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s